Perlan Müze ziyareti değer mi?

Perlan, geleneksel bir müzeden çok, daha çok bir deneyim gibi hissettiriyor. Bir an soğuk, mavi aydınlatmalı bir buzul tünelinde yürüyorsunuz, bir an sonra ise cam bir kubbenin içinden Reykjavík’e bakıyorsunuz. Binadan çıkmanıza gerek kalmadan lav, okyanuslar, yaban hayatı ve hatta simüle edilmiş bir Kuzey Işıkları gösterisiyle ilgili sergileri keşfedebilirsiniz.

Müze, eski sıcak su depolama tanklarından inşa edildi ve daha sonra İzlanda’nın doğasını basit ve görsel bir şekilde anlatan modern bir cazibe merkezine dönüştürüldü. Bu, buzulları, volkanları ve manzarayı, sadece kitaplardan okumaktan çok daha net bir şekilde anlamanıza yardımcı olur.

En güzel yanı, içeride gördüğünüz her şeyi dışarıdaki gerçek İzlanda ile birleştiren Seyir Terasından açılan manzara.

Aşağıdaki durumlarda {skip}: Buzul mağaralarını, volkan turlarını ve Kuzey Işıkları gezilerini zaten deneyimlediniz ve kapalı mekan sergileri yerine el değmemiş doğal ortamları tercih ediyorsunuz.

Perlan Müze’sinin kısa tarihi

• 1930s–1940s: Oskjuhlid tepesi, büyüyen şehre hizmet etmek üzere inşa edilen devasa sıcak su tanklarıyla Reykjavík’in jeotermal altyapısının bir parçası haline geldi.
  
• 1991: Cam bir kubbe ve kamusal alanlar, tank kompleksini Perlan’a dönüştürerek, işlevsel mimariyi Reykjavik’in en tanınmış simge yapılarından biri haline getirdi.
  
• 1990s: Dönen Restoran ve Seyir Terası, Perlan’ı hem manzarası hem de binanın kendisi kadar değer verilen, yerli halk ve ziyaretçiler için bir destinasyon haline getirdi.
  
• 2017: Perlan, Wonders of Iceland adıyla yeniden açıldı; bir seyir noktası olmaktan çıkıp, gerçek bir kapalı buz mağarası ve doğa odaklı sergiler barındıran, ziyaretçileri içine çeken bir müzeye dönüştü.
  
• Bugün: Perlan, hem müze hem de şehrin simgesi olarak işlev görüyor ve ziyaretçilere İzlanda’nın buzullarını, volkanlarını, yaban hayatını ve gökyüzünü tek bir yerde tanıtıyor.

Perlan Müze’si’ni kim inşa etti?

Perlan, mimar Ingimundur Sveinsson ile yakından ilişkilidir; Sveinsson’un 20. yüzyılın sonlarında gerçekleştirdiği yeniden tasarım sayesinde, Reykjavik’teki işlevsel sıcak su depoları camla kaplı bir simge yapıya dönüştü. Bu hedef hem pratik hem de sembolik bir nitelik taşıyordu: altyapıyı korumak, ancak onu kamusal ve toplumsal hale getirmek ve Şehir silueti ile açıkça bütünleştirmek.