Open baaien zoals Faxaflói bij Reykjavík liggen bloot aan Atlantische stromingen en fungeren als gangen voor migrerende walvissen zoals dwergvinvissen, gewone vinvissen en af en toe blauwe vinvissen die langs de Mid-Atlantische route trekken. De beschutte fjorden in Noord-IJsland, zoals de Eyjafjörður bij Akureyri en de Skjálfandi-baai bij Húsavík, zijn rustiger en warmer, waardoor walvissen er dagen of weken kunnen blijven eten in plaats van er alleen maar doorheen te trekken.
Hoe de leefgebieden van walvissen langs de IJslandse kust verschillen
Goed om te weten is dat de kustlijn van IJsland niet overal hetzelfde is, en dat geldt ook voor de leefgebieden van de walvissen. De diepte van de oceaan, de vorm van de kustlijn, de stromingen en de beschikbaarheid van voedsel variëren sterk van regio tot regio, waardoor er verschillende zones ontstaan die op verschillende momenten in het jaar verschillende walvissoorten aantrekken.
Open baaien versus beschutte fjorden
Ondiepe voedselgebieden versus steile afdalingen in diep water
In de ondiepe, voedselrijke voedselgebieden in de Skjálfandi-baai en delen van de Eyjafjörður komen veel plankton en kleine vissen samen, waardoor deze plekken ideaal zijn voor bultruggen die zich voeden door middel van lunge feeding. Daarentegen liggen de steile afdalingen in diep water langs het schiereiland Snæfellsnes en de Westfjorden dicht bij de kust, waardoor ze vinvissen en blauwvissen aantrekken die de scholen lodde en haring volgen langs de steile onderwaterhellingen.
Trekroutes versus vaste foerageergebieden
Het zuiden en westen van IJsland liggen langs belangrijke migratieroutes die walvissen gebruiken om tussen hun voedselgebieden in het Noordpoolgebied en hun voortplantingsgebieden in het zuiden te reizen, wat leidt tot seizoensgebonden maar gevarieerde waarnemingen. In Noord-IJsland liggen de meeste vaste voedselgebieden, waar bultruggen jaar na jaar terugkeren, aangetrokken door voorspelbare vistrekken en stabiele planktonbloei.
